بررسی نیروی ورود و نگهداشت قفل اتصالدهنده: نمونهگیری، اندازهگیری نیرو، کنترل قفل و تصمیم
دامنه آزمون: چه چیزی بررسی میشود و چه چیزی نه
این آزمون منحنی نیرو-جابهجایی هنگام ورود پایانه به بدنه، توان نگهداشت قفل اول و دوم و وضعیت قفل پس از تعداد مشخصی چرخه اتصال را بررسی میکند. جایگزین اندازهگیری مقاومت تماس، آببندی یا تأیید جنس بدنه نیست. پیش از آزمون، خانواده اتصالدهنده، حفره، دسته پایانه و جهت ورود مشخص میشود.
نمونهگیری: اتصالدهنده و پایانه از یک دسته
بدنهها و پایانهها از همان دسته گرفته میشوند، کوبیدن و مونتاژ مطابق نقشه انجام و نمونههای دارای آسیب ظاهری، تغییر شکل یا اختلاط کنار گذاشته میشوند. نمونهها با شماره حفره، تعریف پایه و جهت ورود علامتگذاری میشوند. پیش از آزمون در محیط مشخص نگهداری میشوند تا عرق یا روغن بر نیرو اثر نگذارد.
اندازهگیری نیروی ورود: سرعت، جهت و منحنی
با نیروسنج کشش-فشار یا دستگاه آزمون مواد، پایانه با سرعت ثابت در راستای محور حفره وارد میشود، منحنی نیرو-جابهجایی ثبت و مقدار بیشینه و پایدار خوانده میشود. گیره باید دیواره بدنه را بدون آسیب به زبانه یا پایانه نگه دارد. پیش از هر آزمون صفر میشود و برای تکرار همان حفره نمونه تازه استفاده میشود تا ورود مکرر وضعیت قفل را تغییر ندهد.
کنترل نگهداشت قفل: قفل اول و دوم
پس از نشستن کامل، وضعیت ظاهری هر دو قفل بررسی میشود، نیروی کشش در جهت خروج اعمال و تأیید میشود که پایانه در بازه نیروی مشخص بیرون نمیآید. در بدنههای دارای قفل دوم، وضعیت پیش و پس از قفل جداگانه بررسی میشود. پس از تعداد چرخه مشخص، زبانه، نگهدارنده و سطح بدنه دوباره بررسی میشوند: بدون ترک، سفید شدن یا تغییر شکل دائمی.
تصمیم: حدود، ثبت و جداسازی
بر اساس بازه نیروی نقشه و برنامه کنترل تصمیم گرفته میشود و بیشینه، مقدار پایدار، وضعیت قفل و تعداد چرخه ثبت میگردد. در صورت خروج نیرو از بازه، بیرون آمدن پایانه، خرابی زبانه یا آسیب بدنه، دسته جدا و بدنه، پایانهها، کوبیدن و ایستگاه مونتاژ ردیابی میشوند. به ورود و قفل اتصالدهنده مراجعه کنید.